
တစ်ခါတစ်ရံ၌ ဘုရားအလောင်းတော်သည် မဟာသောဏကမည်သော ပုဏ္ဏား ဖြစ်တော်မူ၏။ ထိုပုဏ္ဏားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကိုလည်း မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။
ထိုအခါ မင်းကြီးတစ်ပါးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
တစ်နေ့သောအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ ဂုဏ်ကျေးဇူးကို ကြားသိတော်မူ၏။ ထိုမင်းကြီးကား အလွန်ပင် သူတော်ကောင်းတရားကို လိုလားသူ ဖြစ်၏။ ထိုအခါ မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားကို ပင့်ဖိတ်တော်မူ၏။
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားအား ရှိခိုး၏။ “အရှင်ဘုရား၊ တပည့်တော်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ အရှင်ဘုရားကား အလွန်ပင် ပညာရှိပြီး သဒ္ဓါတရားကြီးလှ၏။”
မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မင်းကြီးအား တရားဟော၏။ “မင်းကြီး၊ နင်ကား မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းပြီး ရသေ့ပြု၍ နေတော်မူပါ၏။ သို့သော် မင်းအဖြစ်မှ နန်းဆင်းရခြင်းကား အလွန်ပင် ခက်ခဲလှ၏။ မင်းအဖြစ်ကား အလွန်ပင် မောဟ၊ ဒေါသ၊ လောဘတို့နှင့် ပြည့်စုံ၏။ ထိုတရားတို့ကို အောင်မြင်အောင် ကျင့်သုံးကြကုန်လော့။”
မင်းကြီးသည် မဟာသောဏကပုဏ္ဏား၏ တရားတော်ကို ကြားနာတော်မူပြီးလျှင် အလွန်ပင် ကြည်ညိုတော်မူ၏။ ထိုနေ့မှစ၍ မင်းကြီးသည် မိမိ၏ အကျင့်သီလကို ပို၍ စောင့်ထိန်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် သီလ၊ သမာဓိ၊ ပညာတို့ကို ကြည်ညိုစွာ ကျင့်သုံးတော်မူပြီးလျှင် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူ၏။
ထိုအခါ မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် မေတ္တာ၊ ကရုဏာ၊ မုဒိတာ၊ ဥပေက္ခာ ဟူသော ဗြဟ္မဝိဟာရတရားလေးပါးတို့ကို ပွားများတော်မူပြီးလျှင် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူ၏။ ဤသို့လျှင် ဘုရားအလောင်းတော် မဟာသောဏကပုဏ္ဏားသည် နတ်ပြည်သို့ ကူးပြောင်းတော်မူပြီးလျှင် ဘဝအဆက်ဆက်၌ နတ်ဘုံနရာ ဘဝအဖြစ်ကို ရတော်မူ၏။
— In-Article Ad —
ပညာရှိခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ သဒ္ဓါတရားကြီးခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။ မိမိ၏ ဥစ္စာကို မမက်မော၊ သူတစ်ပါးကိုလည်း မစွန့်ပစ်ခြင်းသည် အလွန်ပင် မြတ်၏။
ပါရမီ: ပညာ
— Ad Space (728x90) —
336Catukkanipātaဖုန်နဝန-ဇာတ်ရှေးရှေးတုန်းက သာဝတ္ထိပြည်မှာ မင်းပြုအုပ်ချုပ်နေတဲ့ ကောသလမင်းကြီး ရှိတယ်။ မင်းကြီးဟာ ပညာ...
💡 စိတ်ဆိုးလွယ်ခြင်းဟာ အန္တရာယ်များတယ်။ အပြစ်မရှိသူတွေကို ဒဏ်ခတ်ခြင်းဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းကို ဖျက်ဆီးတယ်။ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ထိန်းချုပ်ပြီး တရားနဲ့ အုပ်ချုပ်ရမယ်။
309Catukkanipātaမျောက်မင်း၏ အလှူဒါနရှေးရှေးတုန်းက ဟိမဝန္တာတောကြီးအတွင်း၌ မျောက်အုပ်တစ်အုပ် နေထိုင်ကြ၏။ ထိုအုပ်၏ ခေါင...
💡 သူတစ်ပါးအကျိုးအတွက် ကိုယ်ကျိုးစွန့် အနစ်နာခံခြင်းသည် အလွန်မွန်မြတ်သော အလှူဒါနဖြစ်သည်။
400Sattakanipātaမျောက်မင်းအဖြစ် ဗောဓိသတ်ရှေးသောအခါက ကပိလဝတ်ပြည်၏ အနီးအနား၌ ဂင်္ဂါမြစ်ကြီး၏ ကမ်းပါး၌ မဟာဝါဟု ခေါ်သော ...
💡 သတ္တိနှင့် ကိုယ်ကျိုးစွန့်မှုသည် မိမိအုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိသူတို့အပေါ် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပြီး ရန်သူကိုပင် လေးစားကြည်ညိုစေနိုင်သည်။
538Mahānipātaကုဏ္ဍက ၄ ဇာတ် ရှေးမင်းတစ်ပါးလက်ထက်က၊ ကုဏ္ဍကအမည်ရသော မျောက်မင်းတစ်ပါးရှိ၏။ ထိုမျောက်မင်းသည် အလွန်တရာ ...
💡 အသိဉာဏ်သည် ဘေးဒဏ်မှ ကယ်တင်နိုင်သည်။
411Sattakanipātaအာဒိစ္စပဗ္ဗဇ္ဇနိယဇာတ်ရှေးရှေးအခါက၊ သာဝတ္ထိမြို့ကို အုပ်စိုးစံပျော်တော်မူသော ဘုရင်ကြီးတစ်ပါးရှိတော်မူ...
💡 မိမိကိုယ်ကို ချစ်မြတ်နိုးပြီး အားပေးအားမြှောက်ပြုခြင်းသည် စိတ်ခွန်အားကို ပြန်လည်ရရှိစေပြီး ဘဝတွင် ပျော်ရွှင်မှုရှာဖွေနိုင်စေပါသည်။
390Chakkanipātaကျားကြီး၏ အမှန်တရား ရှေးမင်းပေါင်းများစွာ မကူးမီ၊ မြတ်စွာဘုရားရှင်သည် သာဝတ္ထိမြို့၊ ဇေတဝန်ကျောင်းတေ...
💡 အင်အားကြီးခြင်းထက် ဉာဏ်ပညာသည် သာ၍ အရေးကြီး၏။
— Multiplex Ad —